Parafia pw.
bł. Anieli Salawy
w Olsztynku

Mt 26, 14-27, 66

„Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, poszedł do wyższych kapłanów i zapytał: »Ile mi dacie, jeśli wam Go wydam?«. Oni postanowili dać mu trzydzieści srebrników. I od tej chwili szukał dogodnej okazji, aby Go wydać. W pierwszy dzień Przaśników uczniowie podeszli do Jezusa i zapytali: »Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali wieczerzę paschalną?«. On odpowiedział: »Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: «Nauczyciel mówi: Mój czas jest bliski. U ciebie będę obchodził Paschę z moimi uczniami»«. Uczniowie wykonali to polecenie Jezusa i przygotowali Paschę. Gdy nastał wieczór, On i Dwunastu zajęli miejsce przy stole. Kiedy jedli, powiedział: »Zapewniam was: Jeden z was mnie wyda«. A oni bardzo tym przygnębieni pytali jeden po drugim: »Chyba nie ja, Panie?«. On odpowiedział: »Wyda Mnie ten, który zanurzył ze Mną rękę w misie. Syn Człowieczy wprawdzie odchodzi, jak o Nim napisano, ale biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, żeby się nie narodził!«. Wtedy Judasz, który miał Go wydać, zapytał: »Chyba nie ja, Rabbi?«. On mu odparł: »Sam to powiedziałeś«. A gdy jedli, Jezus wziął chleb, odmówił modlitwę uwielbienia, połamał i dał uczniom, mówiąc: »Bierzcie i jedzcie. To jest ciało moje«. Następnie wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i powiedział: »Pijcie z niego wszyscy. To jest bowiem moja krew przymierza, która za wielu jest wylewana na odpuszczenie grzechów. A mówię wam, że odtąd nie będę już więcej pił napoju z owocu winnego krzewu aż do dnia, kiedy będę go pił z wami nowy w królestwie mojego Ojca«. I gdy odśpiewali hymn, wyszli ku Górze Oliwnej. Wtedy Jezus powiedział: »Tej nocy wszyscy zwątpicie we Mnie. Jest bowiem napisane: Uderzę pasterza, a stado owiec się rozproszy. Lecz po zmartwychwstaniu pójdę przed wami do Galilei«. Wtedy Piotr Mu oświadczył: »Nawet gdyby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja nigdy nie zwątpię«. Rzekł do niego Jezus: »Zapewniam cię: Jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz«. Lecz Piotr Mu odparł: »Choćbym miał zginąć z Tobą, nigdy nie wyprę się Ciebie«. Podobnie twierdzili wszyscy uczniowie. Jezus przyszedł z nimi do posiadłości zwanej Getsemani. Wtedy powiedział uczniom: »Usiądźcie tutaj, a Ja odejdę tam, aby się modlić«. Zabrał ze sobą tylko Piotra i dwóch synów Zebedeusza. Wtedy zaczął się smucić i trwożyć. Powiedział: »Smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tutaj i czuwajcie ze Mną«. Odszedł nieco dalej, upadł na twarz i tak się modlił: »Mój Ojcze! Jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Lecz niech się stanie tak, jak Ty chcesz, nie Ja«. Potem wrócił do uczniów i zastał ich śpiących. Powiedział do Piotra: »Nie mieliście tyle siły, aby jedną godzinę czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. Duch wprawdzie gorliwy, ale ciało słabe«. Odszedł po raz drugi i tak się modlił: »Mój Ojcze! Jeśli nie może Mnie ominąć ten kielich i muszę go wypić, niech się spełni Twoja wola!”. Potem wrócił i znów zastał ich śpiących, bo sen zamknął im oczy. Jeszcze raz ich zostawił, odszedł i modlił się po raz trzeci, powtarzając te same słowa. Potem powrócił do uczniów i powiedział: »Wciąż jeszcze śpicie i odpoczywacie? Oto nadchodzi godzina i Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce grzeszników. Wstańcie! Chodźmy! Oto nadchodzi ten, który Mnie wydał”. Gdy On jeszcze mówił, przyszedł Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim wielka zgraja z mieczami i kijami, wysłana przez wyższych kapłanów i starszych ludu. Zdrajca umówił się z nimi na taki znak: »Ten, którego pocałuję, to On. Jego schwytajcie!«. Zaraz też podszedł do Jezusa i powiedział: »Witaj, Rabbi!«. I pocałował Go. A Jezus powiedział do niego: »Przyjacielu, po co przychodzisz?«. Wtedy podeszli do Jezusa i pojmali Go. A jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, dobył miecza, uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu ucho. Wtedy Jezus powiedział do niego: »Schowaj miecz tam, gdzie jego miejsce, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. Czyż myślisz, że nie mógłbym poprosić mojego Ojca, aby natychmiast postawił przy Mnie więcej niż dwanaście oddziałów anielskich? Ale jak wówczas wypełni się to, co według Pisma musi się wydarzyć?«. Wtedy też Jezus powiedział do tłumu: »Wyszliście, jak po przestępcę z mieczami i kijami, żeby Mnie pojmać. Codziennie nauczałem w świątyni, a nie schwytaliście Mnie. Lecz stało się to wszystko, aby się wypełniły Pisma proroków«. Wtedy wszyscy uczniowie opuścili Go i uciekli. Ci, którzy pojmali Jezusa, zaprowadzili Go do najwyższego kapłana Kajfasza. Tam zebrali się nauczyciele Pisma i starsi ludu. Piotr zaś szedł za Nim z daleka aż do pałacu najwyższego kapłana. Wszedł na dziedziniec i usiadł między służbą, aby zobaczyć, jak się to skończy. Tymczasem wyżsi kapłani i cała Wysoka Rada szukali fałszywych dowodów przeciwko Jezusowi, aby Go skazać na śmierć. Jednak nie znaleźli, chociaż występowało wielu fałszywych świadków. W końcu przyszli dwaj, którzy zeznali: »On powiedział: Mogę zburzyć świątynię Bożą i w ciągu trzech dni ją odbudować!«. Wtedy wstał najwyższy kapłan i zapytał: »Nic nie odpowiadasz na to, co oni zeznają przeciw Tobie?«. Ale Jezus milczał. Wtedy najwyższy kapłan powiedział do Niego: »Zaklinam Cię na Boga żywego! Powiedz nam, czy Ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym«. Jezus odrzekł: »Sam to powiedziałeś. Ale oświadczam wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, który siedzi po prawej stronie Wszechmogącego i przychodzi na obłokach nieba«. Wtedy najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i zawołał: »Zbluźnił! Czy potrzeba jeszcze świadków? Oto teraz usłyszeliście bluźnierstwo! Co o tym sądzicie?«. Odpowiedzieli: »Winien jest śmierci!«. Wówczas pluli Mu w twarz i policzkowali Go. A bijąc Go, mówili: »Prorokuj nam, Chrystusie, kto Cię uderzył?«. Piotr zaś siedział na zewnątrz, na dziedzińcu. Podeszła do niego jakaś służąca i powiedziała: »Ty też byłeś z Jezusem Galilejczykiem«. On jednak zaprzeczył temu wobec wszystkich: »Nie wiem, o czym mówisz«. A gdy poszedł ku bramie, zobaczyła go inna służąca i powiedziała do obecnych: »On był z Jezusem Nazarejczykiem«. I znowu zaprzeczył pod przysięgą: »Nie znam tego człowieka«. Po chwili także ci, którzy tam stali, podeszli i powiedzieli Piotrowi: »Na pewno jesteś jednym z nich, bo twoja wymowa cię zdradza!«. Wtedy zaczął się zaklinać i przysięgać: »Nie znam tego człowieka«. I zaraz kogut zapiał. Piotr przypomniał sobie słowa Jezusa, który powiedział: »Zanim kogut zapieje, ty trzy razy się Mnie wyprzesz«. Wyszedł stamtąd i gorzko zapłakał. Gdy nastał ranek, wszyscy wyżsi kapłani i starsi ludu wydali na Jezusa wyrok śmierci. Związali Go więc, wyprowadzili i przekazali namiestnikowi Piłatowi. A Judasz, który Go zdradził, dowiedział się, że skazano Go na śmierć, poczuł wyrzuty sumienia i odniósł trzydzieści srebrników wyższym kapłanom oraz starszym. Powiedział: »Zgrzeszyłem, gdyż wydałem niewinnego«. A oni mu odparli: »Co nas to obchodzi? To twoja sprawa«. Wtedy rzucił pieniądze w stronę świątyni, odszedł stamtąd i powiesił się. A wyżsi kapłani wzięli srebrniki i powiedzieli: »Nie wolno ich wrzucać do skarbony, bo są zapłatą za krew«. Po naradzie kupili za nie Pole Garncarza na cmentarz dla cudzoziemców. Dlatego miejsce to aż do dnia dzisiejszego nazywa się Polem Krwi. Tak wypełniło się słowo przekazane przez proroka Jeremiasza: Wzięli trzydzieści srebrników jako zapłatę za Tego, kogo oszacowali synowie Izraela. I tak jak nakazał Pan, dali je za Pole Garncarza. Jezusa postawiono przed namiestnikiem. A namiestnik zapytał: »Czy Ty jesteś królem Żydów?«. Jezus odpowiedział: »Ty tak mówisz«. Ale gdy Go oskarżali wyżsi kapłani i starsi, nic nie odpowiadał. Wtedy zapytał Go Piłat: »Czy słyszysz, o co Cię oskarżają?«. Lecz On nie odpowiedział mu ani słowem, co bardzo zdziwiło namiestnika. Z okazji święta namiestnik miał zwyczaj uwalniać jednego więźnia, którego lud wskazał. Mieli wtedy znanego więźnia, zwanego Jezusem Barabaszem. Kiedy się więc zgromadzili, Piłat ich zapytał: »Kogo mam wam uwolnić? Jezusa Barabasza czy Jezusa, zwanego Chrystusem?«. Wiedział bowiem, że wydali Go z zawiści. A gdy on zasiadał na ławie sędziowskiej, jego żona przekazała mu prośbę: »Nie miej nic do czynienia z tym sprawiedliwym. Dziś we śnie wiele wycierpiałam z Jego powodu«. A wyżsi kapłani i starsi podburzyli tłum, żeby prosił o Barabasza, a domagał się śmierci dla Jezusa. Namiestnik zapytał: »Którego z tych dwóch mam wam uwolnić?«. Odpowiedzieli: »Barabasza!«. Piłat ich zapytał: »A co mam uczynić z Jezusem, zwanym Chrystusem?«. Wówczas wszyscy odpowiedzieli: »Na krzyż z Nim!«. Wtedy ich zapytał: »Co On złego zrobił?«. Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: »Na krzyż z Nim!«. Piłat widział, że to nic nie pomaga, a zamieszanie staje się coraz większe. Wziął więc wodę i na oczach tłumu umył sobie ręce. I powiedział: »Nie ponoszę winy za tę krew. To wasza sprawa«. A cały lud odparł: »Niech Jego krew spadnie na nas i na nasze dzieci!«. Wtedy wypuścił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. Żonierze namiestnika zabrali Jezusa do pretorium. Zgromadzili tam cały oddział. Następnie rozebrali Go i narzucili na Niego szkarłatny płaszcz. Uplecioną z cierni koronę włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, wołając: »Bądź pozdrowiony, królu Żydów!«. I plując na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie. Kiedy Go wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz i założyli Mu Jego własne ubranie. Następnie poprowadzili Go na ukrzyżowanie. Kiedy wychodzili, spotkali Cyrenejczyka imieniem Szymon. Przymusili go, żeby niósł Jego krzyż. Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejsce Czaszki, dali Mu do picia wino zmieszane z żółcią. On skosztował, ale nie chciał pić. Potem ukrzyżowali Go, a Jego ubranie rozdzielili między siebie, rzucając o nie losy. Po czym usiedli i pilnowali Go. A nad Jego głową umieścili napis z podaniem Jego winy: »To jest Jezus, król Żydów!«. Razem z Nim ukrzyżowano dwóch przestępców: jednego z prawej, a drugiego z lewej strony. A przechodzący szydzili z Niego. Potrząsali głowami i mówili: »Ty, co burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz, wybaw sam siebie! Jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża!«. Podobnie szydzili wyżsi kapłani, nauczyciele Pisma i starsi. Mówili: »Innych wybawiał, a sam siebie nie może wybawić! Jest królem Izraela. Niech zejdzie teraz z krzyża, to Mu uwierzymy! Zaufał Bogu, niech Go teraz wybawi, jeśli Go kocha! Powiedział przecież: «Jestem Synem Bożym!»«. Podobnie ubliżali Mu ukrzyżowani z Nim przestępcy. Od godziny szóstej do godziny dziewiątej ciemność okryła całą ziemię. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: »Eli, eli lema sabachthani?«. To znaczy: »Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?«. Niektórzy z tych, co tam stali, słysząc to, mówili: »Eliasza wzywa«. I zaraz jeden z nich podbiegł, wziął gąbkę, nasycił ją octem, włożył na trzcinę i dał Mu pić. Inni jednak mówili: »Poczekaj! Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawić«. A Jezus znowu zawołał donośnym głosem i oddał ducha. Wtedy zasłona świątyni rozdarła się od góry do dołu na dwie części. Ziemia się zatrzęsła, a skały popękały. Grobowce się otwarły i wielu z pogrzebanych świętych wstało w swoich ciałach. Wyszli z grobowców, po Jego zmartwychwstaniu weszli do Miasta Świętego i ukazali się wielu. A setnik i ci, którzy razem z nim pilnowali Jezusa, widząc trzęsienie ziemi i to wszystko, co się wydarzyło, bardzo się przerazili i stwierdzili: »Rzeczywiście On był Synem Bożym«. Było tam również wiele kobiet, które przyglądały się temu z daleka. Przybyły one za Jezusem z Galilei, aby Mu usługiwać. Wśród nich była Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, oraz matka synów Zebedeusza. Wieczorem przyszedł bogaty człowiek z Arymatei, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa. Poszedł on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wtedy Piłat rozkazał mu je wydać. Józef wziął ciało, owinął je w czyste lniane płótno i złożył w swoim nowym grobowcu, wykutym w skale. Zatoczył przed wejściem do grobowca wielki kamień i odszedł. A Maria Magdalena i druga Maria pozostały tam i siedziały naprzeciw grobu. Następnego dnia, czyli po dniu przygotowania, zebrali się u Piłata wyżsi kapłani i faryzeusze. Powiedzieli: »Panie, przypomnieliśmy sobie, że ten zwodziciel jeszcze za życia mówił: «Po trzech dniach zmartwychwstanę». Rozkaż więc, aby pilnowano grobu aż do trzeciego dnia, żeby czasem Jego uczniowie nie przyszli, nie wykradli Go i nie rozpowiadali wśród ludzi, że powstał z martwych. I ostatnie oszustwo byłoby gorsze od pierwszego«. Piłat im odpowiedział: »Weźcie straże i idźcie zabezpieczyć grób, jak umiecie«. Oni więc poszli i zabezpieczyli grób: opieczętowali kamień i postawili straże.”

Zwodnicza radość i zbawienny smutek

Liturgia Niedzieli Palmowej przynosi ze sobą zwodniczą radość i zbawienny smutek. Słyszymy wołanie: „Hosanna!” na cześć Jezusa i jednocześnie rozważamy Jego słowa: „Smutna jest moja dusza aż do śmierci”. Dlatego Jezus prosi nas o obecność przy Nim: „Zostańcie tutaj i czuwajcie ze Mną”. Jezus zachęca, abyśmy spędzili w bliskości z Nim Wielki Tydzień. Ci, którzy radośnie wołali na Jego cześć, szybko zniknęli. A kiedy opuścili Go także uczniowie, Jego dusza zatonęła w smutku, której wymownym przykładem jest modlitwa w Ogrodzie Oliwnym. Rozważając te słowa, możemy się przekonać, że Jezus potrzebuje nie tylko naszych słów, ale także czynów. Nie okrzyków pełnych euforii, ale obecności przy Nim, zwłaszcza kiedy ogarnia Go zbawienny smutek. Uczmy się od Jezusa, który nie cofa się przed udręką, ale wchodzi w nią, aby ukazać nam, jak bardzo nas umiłował.

Jezu! Często uciekam od zbawiennego smutku. Pomóż mi zapierać się siebie. Pomóż, gdy piętrzą się trudności. Pomóż zawsze i wszędzie trwać przy Tobie. Niech moja obecność będzie Ci pociechą.  

• Dzisiejszą Niedzielą Palmową rozpoczynamy Wielki Tydzień. Centralne miejsce w tym tygodniu, jak również w ciągu całego roku liturgicznego, zajmuje Triduum Paschalne, trwające od Mszy Świętej wieczornej Wielkiego Czwartku do Niedzieli Zmartwychwstania. Triduum Paschalne jest pamiątką tajemnicy przejścia Pana Jezusa z tego świata do Ojca, przejścia ze śmierci do życia.
• Msza Święta w Wielki Czwartek jest Mszą Wieczerzy Pańskiej, upamiętniającą ustanowienie Eucharystii i Kapłaństwa. W tym dniu Komunia Święta będzie rozdawana pod dwiema postaciami – chleba i wina. Po Mszy Świętej Najświętszy Sakrament zostanie przeniesiony do ciemnicy, która symbolizuje uwięzienie Pana Jezusa. Wielki Czwartek to dzień kapłański, nasze kapłańskie święto. Zapraszam do wspólnej modlitwy, aby dziękować Bogu za dar kapłaństwa i jednocześnie proszę o modlitwę w intencji kapłanów. Jest to też dzień wszystkich ministrantów, którzy są powołani do służby przy ołtarzu. Serdecznie zapraszam wszystkich ministrantów, ich rodziców, najbliższych. Jest to jednocześnie I czwartek miesiąca. Pomodlimy się wspólnie o nowe powołania duchowne (różaniec prowadzony przez Apostolat Modlitwy i Postu za Kapłanów).
• W Wielki Piątek uczestniczymy w Liturgii Męki Pańskiej, słuchając opisu Męki Pana Jezusa i adorując krzyż. Po nabożeństwie Pan Jezus w Eucharystii zostanie przeniesiony do Grobu. Adorując Najświętszy Sakrament odmówimy Koronkę do Miłosierdzia Bożego i Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa (I Piątek). W Wielki Piątek obowiązuje post ścisły.
• W Wielką Sobotę przez cały dzień adorujemy Jezusa Eucharystycznego w Grobie od godziny 9:30 do liturgii wieczornej. W ciągu dnia święcenie pokarmów na stół wielkanocny o godzinie 10:00, 11:00, 12:00 i 13:00. Święcenie pokarmów w wioskach wg następującego porządku:
  1. Wilkowo 1 – 10:15.
  2. Wilkowo 2 – 10:30.
  3. Sudwa Kolonia – 10:45.
  4. Sudwa – 11:00.
  5. DPS – 11:15.
• W sobotę wieczorem będziemy uczestniczyli w Liturgii Wigilii Paschalnej, która jest Mszą Niedzieli Zmartwychwstania. Na tę liturgię przynosimy ze sobą świece chrzcielne, gromnice, paschaliki, lampiony. Na koniec tej liturgii, pierwszej Mszy Świętej Wielkanocnej, będzie wystawienie Najświętszego Sakramentu i po krótkiej modlitwie odbędzie się procesja rezurekcyjna ku czci Chrystusa Zmartwychwstałego. Serdecznie zapraszam do czynnego udziału w procesji strażaków, Kółka Różańcowe, służbę liturgiczną i muzyczną, chętne dzieci do niesienia poduszek z emblematami religijnymi. Chorągwie, różaniec, baldachim i poduszki będą w kaplicy przy głównym wejściu.
• Liturgia Wielkiego Czwartku i Wielkiego Piątku o godzinie 18:00.
• Liturgia Wigilii Paschalnej rozpocznie się o godzinie 20:00.
• Zachęcam do chrześcijańskiego przeżycia dni Wielkiego Tygodnia, a w szczególności Triduum Paschalnego. Zachęcam do indywidualnej adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie w te dni.
• Msze Święte w pierwszym dniu Świąt Wielkanocnych będą jak w każdą niedzielę: o godzinie 9:00, 11:00 i 17:00. W drugim dniu Świąt Msze Święte o godzinie 9:00 i 11:00.
• Po Mszy Świętej, przy wyjściu z kościoła, będą dziś zbierane ofiary na kwiaty do Grobu Pańskiego. Z góry składam serdeczne Bóg zapłać.
• Okazja do Spowiedzi Świętej – jeszcze dziś po Mszy Świętej, każdego dnia przed Mszą Świętą oraz po liturgii Triduum Paschalnego.
• Konkurs palm dziś po Mszy Świętej o godzinie 11:00.
• Rozpoczęliśmy Wielki Tydzień. Niech w tym Tygodniu towarzyszy nam szczególne Boże błogosławieństwo, byśmy wiernie szli za naszym Panem i towarzyszyli Mu w Jego męce i chwale.
• Jutro przed południem odwiedziny chorych z posługą sakramentalną (zamiast w I piątek, który wypada w Wielki Piątek).
• Intencje mszalne na najbliższy tydzień:
  • poniedziałek: + Jan Gołębiewski (1 rocznica śmierci);
  • wtorek: o Bożą opiekę oraz zdrowie duszy i ciała dla Julity, Zachariasza i Rafała;
  • środa: + Witold Łukaszewicz (30 dzień po pogrzebie);
  • Wielki Czwartek: własna;
  • Wielki Piątek: ;
  • Wigilia Paschalna (sobota): 20:00 za parafian;
  • niedziela (05.04.26): 9:00 + Jadwiga Gnas; 11:00 w intencji Aliny i Józefa w 40 rocznicę ślubu; ++ z rodzin Hacia, Iwanowicz, Łukaszewicz i Kolasa; 17:00 + Jerzy Płoski (12 rocznica śmierci), Barbara i Stanisław Podowscy i Grażyna Kowalska.

J 11, 1-45

„Pewien człowiek z Betanii, miejscowości Marii i jej siostry Marty, był chory. Miał on na imię Łazarz. Maria zaś była tą kobietą, która namaściła Pana wonnym olejkiem i swymi włosami wytarła Jego stopy. Właśnie jej brat Łazarz chorował. Siostry przekazały więc Jezusowi wiadomość: »Panie, ten, którego kochasz, jest chory«. Gdy Jezus to usłyszał, rzekł: »Ta choroba nie zmierza ku śmierci, lecz ku chwale Bożej. Dzięki niej Syn Boży dozna chwały«. A Jezus miłował Martę, jej siostrę oraz Łazarza. Gdy jednak usłyszał, że choruje, pozostał w tamtym miejscu jeszcze dwa dni. Dopiero po ich upływie zwrócił się do uczniów: »Wróćmy znowu do Judei«. Uczniowie Mu powiedzieli: »Rabbi, Żydzi dopiero co usiłowali cię ukamienować, a Ty chcesz tam ponownie wrócić?«. Jezus im odparł: »Czy dzień nie ma dwunastu godzin? Kto chodzi za dnia, nie potyka się, gdyż widzi światło tego świata. Kto natomiast chodzi nocą, potyka się, ponieważ nie ma w nim światła«. A gdy to powiedział, dodał: »Nasz przyjaciel Łazarz zasnął, lecz pójdę, aby go wyrwać ze snu«. Uczniowie odrzekli: »Panie, jeśli usnął, to będzie zdrowy«. Jezus jednak powiedział tak o jego śmierci, uczniowie natomiast uważali, że mówił o zapadnięciu w sen. Oświadczył im więc otwarcie: »Łazarz umarł. Ale raduję się ze względu na was, abyście uwierzyli. Z tego właśnie powodu nie było Mnie tam, lecz teraz chodźmy do niego«. Tomasz, zwany Bliźniakiem, zawołał wtedy do współuczniów: »Chodźmy i my, aby razem z Nim umrzeć!«. Gdy Jezus tam dotarł, zastał go już od czterech dni leżącego w grobie. Betania zaś leżała w pobliżu Jerozolimy, w odległości około piętnastu stadiów. Wielu Żydów przybyło więc do Marty i Marii, aby je pocieszyć po śmierci brata. Kiedy Marta usłyszała, że Jezus nadchodzi, wybiegła Mu naprzeciw, Maria natomiast pozostała w domu. Marta zwróciła się do Jezusa: »Panie, gdybyś był tutaj, mój brat by nie umarł. Lecz nawet teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o co tylko Go poprosisz«. Jezus jej rzekł: »Twój brat powstanie z martwych«. Marta odpowiedziała »Wiem, że zmartwychwstanie podczas zmartwychwstania w dniu ostatecznym«. Jezus oświadczył jej: »Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto wierzy we Mnie, nawet jeśli by umarł, będzie żył. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to?«. Marta odrzekła: »Tak, Panie! Wierzę, że Ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym, który przyszedł na świat«. A gdy to powiedziała, odeszła i zawołała swoją siostrę Marię, mówiąc jej po kryjomu: »Nauczyciel jest tutaj i prosi cię«. Ona zaś, gdy to usłyszała, szybko wstała i pobiegła do Niego. A Jezus nie wszedł jeszcze do miejscowości, lecz pozostał tam, gdzie spotkała Go Marta. Również Żydzi, którzy przebywali w jej domu i pocieszali ją, poszli jej śladem, widząc, że zerwała się i wybiegła. Sądzili bowiem, że udała się do grobu, aby tam płakać. Tymczasem Maria dotarła do miejsca, gdzie zatrzymał się Jezus. Kiedy Go zobaczyła, upadła Mu do nóg i rzekła: »Panie, gdybyś był tutaj, mój brat by nie umarł«. Gdy więc Jezus zobaczył, że ona płacze, a także płaczą Żydzi, którzy z nią idą, wzburzył się wewnętrznie i był wstrząśnięty. Następnie zapytał: »Gdzie złożyliście go do grobu?«. Odparli: »Panie, chodź zobaczyć«. Jezus zapłakał. Wtedy Żydzi powiedzieli: »Zobaczcie, jak go kochał«. Niektórzy zaś mówili: »Czy Ten, który przywrócił wzrok niewidomemu, nie mógł sprawić, aby on nie umarł?«. Jezus, ponownie wzburzony, podszedł do grobu. A była to grota zastawiona kamieniem. Polecił więc: »Odsuńcie kamień!«. Wtedy odezwała się Marta, siostra zmarłego: »Panie, już cuchnie. Nie żyje bowiem od czterech dni«. Jezus powiedział jej: »Czy nie zapewniłem cię, że zobaczysz chwałę Bożą, jeśli tylko uwierzysz?«. I odsunięto kamień. Wówczas Jezus wzniósł oczy w górę i zaczął się modlić: »Dziękuję Ci, Ojcze, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że zawsze Mnie wysłuchujesz. Powiedziałem to jednak ze względu na otaczających Mnie ludzi, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś«. Po tych słowach zawołał z mocą: »Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!«. Wtedy zmarły wyszedł, mając nogi i ręce owinięte opaskami, twarz zaś przysłoniętą chustą. Jezus polecił im: »Uwolnijcie go z tego i pozwólcie mu chodzić!«. Wielu spośród Żydów, którzy przybyli do Marii i zobaczyli, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego«.”

Sens Bożej nieobecności

Śmierć kogoś bliskiego jest zawsze wielkim przeżyciem - wstrząsem nie do opisania w naszej duszy. Wywołuje różne reakcje, także niejednokrotnie żal wobec Boga. Nie dziwią więc nas słowa skierowane do Jezusa: „Panie, gdybyś był tutaj, mój brat by nie umarł”. Mogą nas jednak zdziwić wcześniejsze Jego słowa: „Łazarz umarł. Ale raduję się ze względu na was, abyście uwierzyli. Z tego właśnie powodu nie było Mnie tam, lecz teraz chodźmy do niego”. Rozważając je uważnie, odkrywamy, że niekiedy „nieobecność” Boga jest usprawiedliwiona. Przeżywając wielkie cierpienia, często nie rozumiemy ich w danej chwili, jednak po upływie czasu nabieramy dystansu i zaczynamy odkrywać głębszy sens tego, co nas spotkało. Ta refleksja nie przychodzi automatycznie. Wymaga ona dialogu z Jezusem na modlitwie. Kiedy jednak hojnie ofiarujemy Bogu czas, wówczas hojnie zostaniemy obdarowani. Odkrywamy wtedy, że absencja Boga jest usprawiedliwiona.

Jezu! Tyle razy, jak Maria z dzisiejszej Ewangelii, nie widzę sensu cierpienia i mam ochotę wykrzyczeć żal do Ciebie, jaki jest we mnie. Wiem, że kiedy to uczynię, przyjdziesz na pewno.  

• Bóg zapłać Księdzu Arcybiskupowi Józefowi Górzyńskiemu Metropolicie Warmińskiemu za obecność w naszej parafii w dniu wizytacji kanonicznej, za wspólną modlitwę, Słowo Boże i pasterskie błogosławieństwo.
• W dniu dzisiejszym, w ramach wizytacji kanonicznej będzie miało miejsce spotkanie Księdza Arcybiskupa z przedstawicielami grup parafialnych o godzinie 12:00 na plebanii. O godzinie 15:00 – modlitwa za zmarłych – Koronka do Miłosierdzia Bożego przy krzyżu na Cmentarzu Komunalnym przy ulicy Wilczej, która poprowadzi Ksiądz Arcybiskup. Serdecznie zapraszam do tej wspólnej modlitwy. O godzinie 17:00 Ksiądz Arcybiskup odprawi Mszę Świętą i udzieli Sakramentu Bierzmowania.
• W najbliższą środę – 25 marca – obchodzimy liturgiczną uroczystość Zwiastowania Pańskiego. To Dzień Świętości Życia i Dzień Adopcji Dziecka Poczętego.
• Serdecznie zapraszam na ostatnią w tym roku Drogę Krzyżową w naszym kościele, w piątek bezpośrednio po Mszy Świętej o godzinie 17:00.
• Już za tydzień Niedziela Palmowa – Niedziela Męki Pańskiej. Podczas wszystkich Mszy Świętych będzie poświęcenie palm.
• Wzorem lat ubiegłych zachęcam wszystkie dzieci do udziału w konkursie na największą i najpiękniejszą palmę. Z palmami zapraszam na godzinę 11:00.
• Kwiaty do Grobu Pańskiego jak co roku będą zakupione. Ofiary na kwiaty można składać indywidualnie lub po Mszy Świętej w Niedzielę Palmową, przy wyjściu z kościoła.
• Okazja do Spowiedzi Świętej codziennie przed Mszą Świętą (w Niedzielę Palmową pół godziny przed Mszą Świętą).
• Spotkanie z rodzicami i dziećmi przed I Komunią Świętą tydzień po Świętach – w Niedzielę Miłosierdzia, 12 kwietnia, po Mszy Świętej o godzinie 11:00.
• Wydawanie żywności dla rodzin objętych pomocą jutro o godzinie 18:00.
• Jutro Msza Święta o godzinie 8:00.
• W gablocie w przedsionku kościoła jest do wglądu List KEP z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.
• Intencje mszalne na najbliższy tydzień:
  • poniedziałek: za parafian;
  • wtorek: + Maria, Stanisław Sierosławscy, Aleksander i Janina Grzesiuk;
  • środa: własna;
  • czwartek: + Anna Gałuszko (30 dzień po pogrzebie);
  • piątek: + Jan (3 rocznica śmierci) i Stefania Bondaruk;
  • sobota: + Renata Staniszewska;
  • niedziela (29.03.26): 9:00 + Stanisława Madejska (17 rocznica śmierci); 11:00 + Andrzej Cichmiński (1 rocznica śmierci), Sławomir Caryk (4 rocznica śmierci), Janina i Eugeniusz Kalman; 17:00 + Barbara Chymkowska (8 rocznica śmierci), Jerzy Chymkowski (6 rocznica śmierci) i Tadeusz Chymkowski (33 rocznica śmierci).

J 9, 1-41

„Gdy Jezus szedł, spostrzegł człowieka niewidomego od urodzenia. Uczniowie zapytali Go: »Rabbi, kto popełnił grzech, że człowiek ten urodził się niewidomy: on sam czy jego rodzice?«. Jezus im odpowiedział: »Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice, lecz stało się tak, aby w nim ukazały się dzieła Boże. Dopóki trwa dzień, konieczne jest, abyśmy spełniali dzieła Tego, który Mnie posłał. Nadchodzi bowiem noc i wtedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo pozostaję na świecie, jestem światłością świata«. Po tych słowach Jezus splunął na ziemię, z tego zrobił trochę błota, nałożył je na oczy niewidomego i polecił mu: »Idź i obmyj się w sadzawce Siloe« co znaczy: Posłany. On więc poszedł, obmył się i wrócił, widząc. Jego sąsiedzi i ci, którzy widywali go wcześniej jako żebraka, dopytywali się: »Czy to nie on siedział i błagał o wsparcie?«. Gdy jedni twierdzili: »Tak, to jest on«, inni przeczyli: »Ależ nie! Jest tylko do niego podobny«. On sam zaś przekonywał: »To ja jestem«. Zapytali go więc: »Jak to się stało, że widzisz?«. On odparł: »Człowiek, którego nazywają Jezusem, zrobił błoto, nałożył na moje oczy i powiedział mi: «Idź do sadzawki Siloe i obmyj się». Poszedłem więc, a gdy się obmyłem, zacząłem widzieć«. Wtedy go zapytano: »Gdzie On jest?«, odpowiedział: »Nie wiem«. Tego, który do niedawna był niewidomy, zaprowadzono do faryzeuszów. A w dniu, w którym Jezus uczynił błoto i przywrócił mu wzrok, przypadał szabat. Faryzeusze pytali go ponownie, w jaki sposób został uzdrowiony. On zaś odpowiedział: »Nałożył błoto na moje oczy, obmyłem się i widzę«. Niektórzy z faryzeuszów orzekli: »Ten człowiek nie pochodzi od Boga, ponieważ nie przestrzega szabatu«. Inni jednak pytali: »Jak człowiek, który jest grzesznikiem, może dokonywać takich znaków?«. I doszło wśród nich do podziału. Zwrócili się więc powtórnie do niewidomego: »Co ty o Nim sądzisz? Przecież uzdrowił twoje oczy«. A ten odparł: »On jest prorokiem«. Żydzi jednak nie wierzyli, że był niewidomy i odzyskał wzrok, dopóki nie wezwano rodziców uzdrowionego. Zapytano ich: »Czy to jest wasz syn? Czy urodził się, jak mówicie, niewidomy? Jak więc może teraz widzieć?«. Jego rodzice odpowiedzieli: »Wiemy, że to jest nasz syn oraz że urodził się niewidomy. Nie wiemy jednak, w jaki sposób może teraz widzieć ani też kto uzdrowił jego oczy. Zapytajcie jego samego. Jest pełnoletni, niech mówi sam za siebie«. Rodzice jego dali taką odpowiedź z obawy przed Żydami. Żydzi bowiem uzgodnili już wcześniej między sobą, że wykluczą ze wspólnoty synagogalnej każdego, kto wyzna, że Jezus jest Chrystusem. Z tego to właśnie powodu rzekli rodzice uzdrowionego: »Jest pełnoletni, jego samego zapytajcie«. Po raz drugi wezwano więc tego, który przedtem był niewidomy, i zażądano: »Oddaj chwałę Bogu! My wiemy, że ten człowiek jest grzesznikiem«. On zaś oświadczył: »Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Wiem natomiast jedno, że byłem niewidomy, a teraz widzę«. Zapytali go więc: »Co ci uczynił? Jak ci przywrócił wzrok?«. On im odparł: »Przecież już wam powiedziałem, ale wy nie słuchaliście. Dlaczego chcecie o tym powtórnie słyszeć? Może i wy chcecie zostać Jego uczniami?«. Wtedy zaczęli mu wymyślać: »Ty możesz być Jego zwolennikiem, my zaś jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że sam Bóg przemówił do Mojżesza. O Nim zaś nawet nie wiadomo, skąd pochodzi«. Na co odpowiedział im ów człowiek: »Dziwne to, iż nie wiecie, skąd pochodzi, a przecież przywrócił mi wzrok. Wiemy zaś, że Bóg nie wysłuchuje ludzi grzesznych, natomiast wysłuchuje każdego, kto jest pobożny i pełni Jego wolę. Dotychczas nie słyszano, aby ktoś przywrócił wzrok niewidomemu od urodzenia. Gdyby więc On nie pochodził od Boga, nie mógłby niczego dokonać«. Wtedy dali mu taką odpowiedź: »Urodziłeś się pogrążony w grzechach i ty chcesz nas pouczać?«. Po czym wyrzucono go precz. Jezus dowiedział się, że go wyrzucono. Gdy więc go spotkał, zapytał: »Czy wierzysz w Syna Człowieczego?«. On zaś powiedział: »A kto to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?«. Wówczas Jezus oświadczył: »To jest Ten, którego zobaczyłeś i który z tobą rozmawia«. Na co on rzekł: »Wierzę, Panie«, po czym oddał Mu głęboki pokłon. A Jezus powiedział: »Przyszedłem na ten świat, aby sądzić: Ci, którzy nie widzą, odzyskają wzrok, ci zaś, którzy widzą, staną się ślepcami«. Kiedy usłyszeli to niektórzy faryzeusze obecni przy Nim, zapytali: »Czy my też jesteśmy ślepi?«. Jezus im odpowiedział: »Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu; ponieważ jednak teraz stwierdzacie: «Widzimy», pozostajecie w grzechu«.”

Wielka siła słów i czynów Jezusa

Kiedy niewidomy od urodzenia został uzdrowiony przez Jezusa, jego rodzice mądrze odpowiedzieli zaciekawionym i zaskoczonym faryzeuszom: „Zapytajcie jego samego. Jest pełnoletni, niech mówi sam za siebie”. To był nie sprytny unik, ale odwołanie się do faktów i racjonalnego myślenia. Niewidomy człowiek po interwencji Jezusa odzyskał wzrok. Było to wydarzenie mające ogromną siłę oddziaływania. Moc tego świadectwa porusza także nasze serca. Dało ono silny sygnał do zrewidowania świata wartości i przekonań dla wierzących w Jezusa oraz dla tych, którzy negowali Jego osobę i posłannictwo, choć byli świadkami niezaprzeczalnego znaku. Nie można pozostać obojętnym wobec słów i czynów Jezusa, tym bardziej, że sam uzdrowiony także zachowywał się bardzo racjonalnie i dawał mądre odpowiedzi.

Jezu! Pragnę nieustannie rozważać Twoje słowa i czyny, aby dawać o nich świadectwo w moim życiu. Ty wiele razy przywracasz mi duchowy wzrok. Strzeż go i naucz mnie mądrze świadczyć o Tobie.  

• Rekolekcje wielkopostne w naszej parafii, które dziś się rozpoczęły, będą trwały do wtorku włącznie. W poniedziałek i we wtorek Msza Święta z nauką rekolekcyjną o godz. 10:00 i 17:30. Spowiedź Święta przed Mszą Świętą i w czasie Mszy Świętej. Spotkanie rekolekcyjne dla dzieci, w tym dla dzieci pierwszokomunijnych, w poniedziałek o godz. 16:00. Rekolekcje dla młodzieży, w tym dla kandydatów do bierzmowania, obowiązkowo we wtorek o godz. 16:00 i jednocześnie spowiedź przed bierzmowaniem. Zapraszam z rodzicami.
• Dziś po Mszy Świętej o godzinie 11:00 egzamin kurialny przed bierzmowaniem.
• Próba chóru dziś o godzinie 18:00.
• Próba dla młodzieży przed bierzmowaniem dziś po egzaminie kurialnym.
• W czwartek wypada liturgiczna Uroczystość Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Marii Panny.
• Serdecznie zapraszam do udziału w nabożeństwie Drogi Krzyżowej w piątek o godzinie 16:30. Gorzkie Żale w następną niedzielę o godzinie 08:30.
• W następną niedzielę będzie miała miejsce w naszej parafii wizytacja kanoniczna, którą przeprowadzi Ksiądz Arcybiskup Józef Górzyński Metropolita Warmiński. Ksiądz Arcybiskup będzie obecny na wszystkich Mszach Świętych. Główna Msza Święta wizytacyjna o godzinie 09:00. Najpierw przekazanie kluczy od kościoła Księdzu Arcybiskupowi przed drzwiami głównymi, następnie procesyjne przejście przez kościół i poświęcenie wiernych, adoracja Najświętszego Sakramentu, później modlitwa za pasterza Kościoła Warmińskiego, natomiast Ksiądz Arcybiskup odmówi modlitwę z Mszy Świętej o Patronce naszego kościoła. Po tym Ksiądz Arcybiskup udzieli pierwszego błogosławieństwa wizytacyjnego. Następnie przywitanie przez przedstawicieli parafii. Po przywitaniu odczytam sprawozdanie wizytacyjne, a następnie poszczególne grupy parafialne przekażą Księdzu Arcybiskupowi sprawozdania ze swojej działalności. Po tym rozpocznie się Msza Święta. Spotkanie z przedstawicielami grup parafialnych o godzinie 12:00. Modlitwa za zmarłych – Koronka do Bożego Miłosierdzia o godzinie 15:00 przy krzyżu na Cmentarzu Komunalnym przy ulicy Wilczej. Serdecznie zapraszam do tej wspólnej modlitwy.
• O godzinie 17:00 Mszy Świętej będzie przewodniczył Ksiądz Arcybiskup i udzieli Sakramentu Bierzmowania.
• Zgodnie z zapowiedzią dziś po Mszach Świętych będą znbierane ofiary na pomnik Świętego Piotra, który w przyszłości stanie na Placu Świętego Piotra. Są też rozprowadzane cegiełki.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: 10:00 o zdrowie i błogosławieństwo Boże dla Krystyny z okazji imienin; 17:30 + Józef (22 rocznica śmierci) i Jadwiga Mrozowscy;
  • wtorek: 10:00 o zdrowie i błogosławieństwo Boże dla Krystyny z okazji imienin; 17:30 + Marianna i Józef Jankowscy, Alicja i Eugeniusz Klimek;
  • środa: dziękczynna z prośbą o błogosławieństwo Boże i opiekę Matki Bożej dla Apostolatu Modlitwy i Postu za kapłanów;
  • czwartek: za parafian;
  • piątek: własna;
  • sobota: + Helena, Wiesław, Andrzej i Teresa Serafinowscy;
  • niedziela (22.03.2026): 9:00 + Stanisław Słodownik (6 rocznica śmierci); 11:00 + Władysława i Józef Mrozowscy; 17:00 + Ryszard Wierszewski.

J 4, 5-42

„Jezus przybył do miejscowości samarytańskiej, zwanej Sychar, położonej niedaleko posiadłości, którą przekazał Jakub swemu synowi Józefowi. Tam znajdowała się studnia Jakuba. Jezus, zmęczony przebytą drogą, usiadł obok studni, a było to około godziny szóstej. Nadeszła wtedy kobieta Samarytanka, aby zaczerpnąć wody. Jezus poprosił ją: »Daj mi się napić«. Jego uczniowie natomiast poszli do miejscowości, aby kupić coś do jedzenia. Kobieta odparła jednak: »Jakże Ty, Żyd, możesz prosić mnie, kobietę samarytańską, o wodę?«. Żydzi bowiem nie utrzymują kontaktu z Samarytanami. Na jej słowa Jezus odpowiedział: »Gdybyś znała dar Boży, a także wiedziała, kim jest Ten, kto ci rzekł: «Daj mi się napić», to byś Go poprosiła, a On dałby ci wody żywej«. Kobieta zawołała wtedy: »Panie, przecież Ty nie masz nawet czerpaka, a studnia jest głęboka. Skąd więc weźmiesz wodę żywą? Czyżbyś był większy od naszego ojca Jakuba, który dał nam tę studnię? Zresztą on sam z niej korzystał, jego synowie i trzody«. Wówczas Jezus oznajmił jej: »Każdy, kto pije tę wodę, nadal będzie odczuwał pragnienie. Kto natomiast napije się wody, którą Ja mu dam, już nigdy więcej nie będzie odczuwał pragnienia, gdyż woda, którą mu dam, stanie się w nim obfitym źródłem na życie wieczne«. Kobieta poprosiła więc: »Panie, daj mi takiej wody, abym już więcej nie odczuwała pragnienia i nie musiała przychodzić tutaj i czerpać«. Jezus więc polecił jej: »Idź, zawołaj swojego męża i przyjdźcie tutaj«. Ona zaś odparła: »Nie mam męża«. Na co Jezus rzekł: »Słusznie powiedziałaś: «Nie mam męża». Miałaś ich bowiem pięciu, a i ten, którego masz, nie jest twoim mężem. To powiedziałaś prawdziwie«. Wtedy kobieta zawołała: »Panie, widzę, że Ty jesteś prorokiem! Nasi przodkowie oddawali cześć Bogu na tej górze; wy zaś twierdzicie, że jedyne miejsce, gdzie należy Go czcić, znajduje się w Jerozolimie«. Jezus jej odrzekł: »Wierz mi, kobieto. Oto nadchodzi czas, że ani na tej górze, ani też w Jerozolimie nie będzie się już wielbiło Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie; my zaś oddajemy cześć Temu, kogo znamy. Zbawienie bowiem pochodzi od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, a właściwie już jest, kiedy prawdziwi czciciele będą wielbili Ojca w Duchu i w prawdzie. Zresztą takich czcicieli pragnie sam Ojciec. Bóg jest duchem, stąd też ci, którzy Go wielbią, winni to czynić w Duchu i w prawdzie«. Wtedy kobieta odparła: »Wiem, że ma nadejść Mesjasz, czyli Chrystus. I gdy tylko On przybędzie, wszystko nam wyjaśni«. Jezus oznajmił jej wówczas: »To Ja nim jestem, Ja, który mówię do ciebie«. W tym czasie wrócili uczniowie i zdziwili się, że rozmawiał z kobietą. Nikt z nich jednak nie zapytał: »Czego od niej chcesz?« lub »O czym z nią rozmawiasz?«. Kobieta zaś zostawiła naczynie do czerpania, wróciła do swojej miejscowości i zaczęła namawiać mieszkańców: »Chodźcie zobaczyć kogoś, kto wyjawił mi wszystko, co uczyniłam. Czyż nie jest On Chrystusem?«. Ci więc wyszli z miasta i przybyli do Jezusa. Uczniowie tymczasem zachęcali go: »Rabbi, jedz!«. Wtedy Jezus oświadczył im: »Ja mam pokarm do spożycia, którego wy nie znacie«. Pytali się więc nawzajem: »Czyżby ktoś przyniósł Mu coś do jedzenia?«. Jezus odpowiedział im: »Moim pokarmem jest wypełnienie woli Tego, który Mnie posłał, oraz wykonanie wyznaczonego mi dzieła. Czyż nie twierdzicie: «Jeszcze cztery miesiące i nadejdzie czas żniw?». Ja natomiast wam mówię: Podnieście tylko wzrok i popatrzcie na pola, już dojrzały do żniwa. Żniwiarz otrzymuje zapłatę i gromadzi owoce swojej pracy na życie wieczne. W ten sposób siewca cieszy się razem ze żniwiarzem. Tak oto okazuje się prawdziwe powiedzenie: «Jeden sieje, a drugi zbiera». Ja posłałem was, abyście zbierali plony, chociaż nie trudziliście się nad nimi wcześniej. Inni pracowali w znoju, a wy skorzystaliście z ich wysiłku«. Wielu Samarytan z tej miejscowości uwierzyło w Niego na podstawie świadectwa danego przez ową kobietę: »Wyjawił mi wszystko, co uczyniłam«. Przyszli więc do Niego z prośbą, aby pozostał u nich. I przebywał tam dwa dni. Wtedy jeszcze więcej uwierzyło dzięki głoszonej przez Niego nauce. Do tej kobiety zaś mówiono: »Teraz wierzymy już nie na podstawie tego, co nam powiedziałaś, lecz dlatego, że sami Go usłyszeliśmy. Wiemy, że On naprawdę jest Zbawicielem świata«.”

Wykorzystajmy zwykłe spotkania

Zmęczony Jezus siedział przy studni, a kiedy nadeszła Samarytanka, poprosił ją o drobną przysługę: „Daj mi się napić”. Kobieta była zaskoczona nie tylko obecnością tego Mężczyzny przy studni, ale i otwartością Jego Serca. Stopniowo rozwinęła się rozmowa, która najpierw poruszyła serce tej kobiety, a następnie mieszkańców okolicy. W ten oto sposób zwyczajne spotkanie przy studni stało się okazją do objawienia się miłości Boga. Stało się to możliwe, bo zarówno Jezus, jak i Samarytanka przekształcili rozmowę w głęboki i piękny dialog, z którego możemy dziś obficie czerpać. Jakie to ważne, aby nie zmarnować najmniejszej okazji do rozmowy o Bogu i aby prowadzić szczerą rozmowę. Kto nauczy się sztuki mądrego wykorzystania zwykłych spotkań, ten zacznie smakować szczęście w codzienności.

Jezu! Wiele razy przechodzisz w mojej codzienności, a ja nie zawsze Ciebie zauważam. I choć tyle się dzieje, nieustannie pragnę odkrywać Twoją obecność i słyszeć Twój głos. Jezu, daj mi pić!  

• Serdecznie zapraszam i zachęcam do udziału w nabożeństwie Drogi Krzyżowej w piątek o godzinie 16:30. Gorzkie Żale w niedziele Wielkiego Postu o godzinie 08:45.
• Rekolekcje wielkopostne w naszej parafii rozpoczną się za tydzień, w IV niedzielę Wielkiego Postu i będą trwały do wtorku włącznie. Rekolekcje wygłosi Ksiądz Karol Gresik – proboszcz z Franknowa, także proboszcz parafii w Prositach – dekanat Lidzbark Warmiński.
• Za dwa tygodnie będzie miała miejsce w naszej parafii wizytacja kanoniczna połączona z udzieleniem Sakramentu Bierzmowania. W związku z tym spotkanie indywidualne z kandydatami do bierzmowania we wtorek i środę po Mszy Świętej - o godzinie 17:45, w kancelarii parafialnej. W piątek po Mszy Świętej próba przed bierzmowaniem.
• Z okazji dzisiejszego Dnia Kobiet wszystkim Paniom składam najlepsze życzenia, by zawsze były otoczone szacunkiem, zwłaszcza ze strony swoich mężów, dzieci, bliskich, przyjaciół i znajomych. Życzę też wiele zdrowia, pogody ducha i Bożego błogosławieństwa na każdej płaszczyźnie życia.
• W minionym tygodniu odeszli do wieczności: śp. Franciszka Sindrewicz – lat 95, przez wiele lat mieszkanka Sudwy i śp. Witold Łukaszewicz – lat 76. Wieczny odpoczynek racz zmarłym dać, Panie.
• W następną niedzielę po Mszach Świętych zbiórka ofiar na pomnik Świętego Piotra, który w przyszłości stanie na Placu Świętego Piotra.
• Dziś Próba chóru przed wizytacją i przed Triduum Paschalnym.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: ++ z rodz. Czyczyn, Gosk, Pobudkowskich, Korab, Roman, Szczepańskich, Baranowskich;
  • wtorek: o Bożą opiekę oraz zdrowie duszy i ciała dla Julity, Zachariasza i Rafała;
  • środa: za parafian;
  • czwartek: + Marian Kuchmacz (3 rocznica śmierci);
  • piątek: o zdrowie i błogosławieństwo Boże dla Krystyny;
  • sobota: + Felicja, Jerzy, Małgorzata i Krzysztof Andrzejewscy;
  • niedziela (15.03.2026): 9:00 + Stanisława Dąbrowska; + Krystyna i Edmund Chodubscy, Barbara i Karol Staszewscy; 17:00 o zdrowie i błogosławieństwo Boże dla Zofii Pileckiej- Optułowicz z okazji 93 urodzin.

Mt 17, 1-9

„Jezus zabrał ze sobą Piotra, Jakuba i jego brata Jana i wyprowadził ich z dala od ludzi na wysoką górę. Tam przemienił się w ich obecności, a Jego twarz zajaśniała jak słońce. Jego ubranie stało się białe jak światło. Wtedy ukazali się im Mojżesz i Eliasz, którzy z Nim rozmawiali. Piotr powiedział do Jezusa: »Panie, dobrze, że tu jesteśmy. Jeśli chcesz, postawię tutaj trzy namioty; jeden dla Ciebie, drugi dla Mojżesza, a trzeci dla Eliasza«. A gdy jeszcze to mówił, zasłonił ich świetlisty obłok. Z obłoku rozległ się głos: »On jest moim Synem umiłowanym, którego sobie upodobałem. Jego słuchajcie!«. Gdy uczniowie to usłyszeli, upadli na twarz bardzo przerażeni. A Jezus podszedł, dotknął ich i powiedział: »Wstańcie! Nie bójcie się!«. Gdy podnieśli oczy, nikogo już nie widzieli, tylko samego Jezusa. Kiedy schodzili z góry, Jezus przykazał im: »Nie mówcie nikomu o tym widzeniu, dopóki Syn Człowieczy nie zostanie wskrzeszony z martwych«.”

Wyjść z ciasnoty serca

Jezus jako doskonały pedagog poprzez Górę Przemienienia chciał przygotować swoich uczniów na Golgotę. Lekcja zachwytu nad niebem stała się lekcją przygotowującą do egzaminu z cierpienia. Potrzeba dużo czasu, aby mozolnie, dzień po dniu uczyć się zauważać miłość Jezusa, która nas zawsze wyprzedza i najczęściej przychodzi w sposób zaskakujący. Jest to proces stopniowego przekraczania swoich słabości i grzechów, które są przeszkodą na drodze ku większej miłości, o czym przypomniał nam Prymas Tysiąclecia: „Jak trudno przebijać się przez siebie. Jak strasznie trudno rozszerzyć swe serce”.

Jezu! Moje serce powoli uczy się kochać, powoli rozszerza się na miłość, która płynie z Twego Serca. Umocnij moją wytrwałość, bo tak często się zniechęcam. Rozszerz moje serce swoją miłością.  

• Dziś I niedziela miesiąca – niedziela adoracji Najświętszego Sakramentu.
• W dzisiejszą – II niedzielę Wielkiego Postu – tradycyjnie po Mszy Świętej będą zbierane dobrowolne ofiary na potrzeby misji, które za pośrednictwem Dzieła Pomocy Misjom „Ad Gentes” zostaną przeznaczone na realizację projektów ewangelizacyjnych i humanitarnych.
• W tym tygodniu wypada I czwartek, I piątek i I sobota marca. W czwartek adoracja Najświętszego Sakramentu w godz. 16:00 – 17:00, prowadzona przez Apostolat „Złota Róża”. W piątek przed południem odwiedziny chorych z posługą sakramentalną.
• Zachęcam serdecznie i zapraszam do udziału w nabożeństwach wielkopostnych. To wyraz naszej wiary i zaangażowania w duchowe przeżycie Wielkiego Postu oraz zrozumienia dla tajemnicy Odkupienia, które dokonało się przez mękę i śmierć Chrystusa. (Droga Krzyżowa w każdy piątek Wielkiego Postu o godzinie 16:30, Gorzkie Żale w niedziele Wielkiego Postu o godzinie 08:45). Zapraszam dzieci pierwszokomunijne i bezwzględnie obowiązkowo młodzież przed bierzmowaniem, zwłaszcza że sakrament ten będzie udzielony podczas wizytacji kanonicznej w dniu 22 marca bieżącego roku przez Księdza Arcybiskupa Józefa Górzyńskiego. Po Mszy Świętej w piątek spotkanie z młodzieżą.
• Rekolekcje wielkopostne w naszej parafii za dwa tygodnie.
• W minionym tygodniu odeszła do wieczności nasza parafianka śp. Alina Gałuszko, lat 63. Wieczny odpoczynek racz zmarłej dać, Panie.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: + Ewa Remiszewska (2 rocznica śmierci);
  • wtorek: + Genowefa Abako (30 dzień po pogrzebie);
  • środa: + Marian Kłosowicz (30 dzień po pogrzebie);
  • czwartek: w intencji kapłanów i Apostolatu Złota Róża;
  • piątek: + Danuta Maciejewska (30 dzień po pogrzebie);
  • sobota: + Helena, Wincenty Kaźmierczak, Elżbieta, Maria, Juliusz, Mirosława, Marek Niteccy;
  • niedziela (8.03.2025): 9:00 + Kazimierz Tański (3 rocznica śmierci); 11:00 + Alina Mrozowska i ++ z rodz. Witek i Mrozowskich; 17:00 + Zdzisław, Helena, Stanisław Stupak, Zofia Siepsiak.

Mt 4, 1-11

„Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby tam kusił Go diabeł. Po czterdziestu dniach i nocach postu odczuwał głód. Wtedy zbliżył się do Niego kusiciel i powiedział: »Jeśli jesteś Synem Bożym, rozkaż, żeby te kamienie stały się chlebem«. Lecz On mu odpowiedział: »Napisano: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale tym wszystkim, co pochodzi z ust Boga«. Wtedy zabrał Go diabeł do Świętego Miasta, postawił na szczycie świątyni i powiedział: »Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół. Napisano bowiem: Swoim aniołom wyda polecenie o Tobie. Na rękach będą Cię nosić, abyś nie uraził o kamień swej nogi«. Jezus mu odpowiedział: »Napisano także: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, twego Boga«. Następnie wyprowadził go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata z całym ich przepychem i powiedział: »Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz na kolana i oddasz mi hołd«. Lecz Jezus mu odpowiedział: »Idź precz, szatanie! Bo napisano: Panu, twemu Bogu, będziesz oddawał hołd i tylko Jego będziesz czcił«. Wtedy opuścił Go diabeł, a zbliżyli się do Niego aniołowie i służyli Mu.”

Co jest potrzebne do życia?

Słowo Boga nieustannie nas prowadzi, inspiruje, wycisza, pociesza i ostrzega. Ono nieustannie nas nasyca, w nim bowiem ukryte są odpowiedzi na wszystkie nasze pytania. Demon o tym wie i dlatego zrobi wszystko, aby przeszkodzić nam w rozważaniu słowa Boga. W tym celu może kusić nas w bardzo podstępny sposób, na przykład przywołując fragmenty Biblii nie po to, abyśmy pełnili wolę Boga, ale abyśmy ulegli podszeptom szatana. Skoro w taki sposób wystawił na próbę Jezusa, to i my musimy być gotowi na taki rodzaj kuszenia.

Jezu! Podziwiam Cię, jak dzielnie odpierałeś zakusy demona nawet wtedy, kiedy kusił Cię słowem Bożym. Udziel mi łaski, aby miłość do słowa Bożego każdego dnia rosła we mnie coraz bardziej.  

• Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu jest jak gdyby drugim początkiem tego okresu dla tych zwłaszcza, którzy nie wzięli udziału w liturgii Środy Popielcowej. Cały Kościół rozpoczyna czterdziestodniową pokutę, której dobre przeżycie doprowadzi nas do prawdziwego spotkania ze Zmartwychwstałym Panem.
• Włączmy się w głębokie przeżycie tego czasu przez modlitwę osobistą i wspólnotową. Tej drugiej będzie sprzyjał udział w nabożeństwach wielkopostnych. Droga Krzyżowa w każdy piątek Wielkiego Postu o godzinie 16:30. Zachęcam serdecznie do wspólnego udziału w tym nabożeństwie, obowiązkowo dzieci przed I Komunią Świętą i młodzież przed bierzmowaniem. Gorzkie Żale w niedziele Wielkiego Postu o godzinie 08:45.
• Pamiętajmy też o osobistych postanowieniach czy umartwieniach na Wielki Post, które mają nas umocnić w wierze, zbliżyć do Boga i uwrażliwić na drugiego człowieka. Jest wystawiona skarbona, do której można składać jałmużnę wielkopostną z myślą o biednych.
• Dziś poświęcenie krzyżyków dla dzieci pierwszokomunijnych w czsie Mszy Świętej o godzinie 11:00.
• Następna, II Niedziela Wielkiego Postu, to Dzień Modlitwy i Solidarności z Misjonarzami. Po Mszach Świętych będą zbierane ofiary na Misyjne Dzieło Pomocy „Ad Gentes”.
• Następna, I niedziela miesiąca to niedziela adoracji Najświętszego Sakramentu.
• Zmiana tajemnic różańcowych o godzinie 08:30.
• W poniedziałek i we wtorek nie będzie Mszy Świętej w naszym kościele.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: ;
  • wtorek: ;
  • środa: ;
  • czwartek: ;
  • piątek: ;
  • sobota: + Janina, Stanisław, Jan, Jerzy Dzianachowscy;
  • niedziela (01.03.2026): 9:00 + Józef Karpiński (7 rocznica śmierci) i Halina Karpińska; 11:00 + Stanisława, Jerzy, Maria, Dionizy, Kazimierz Sieroccy; 17:00 + Alicja Chrzanowska.

Mt 5, 17-37

„Jezus powiedział do swoich uczniów: »Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Przyszedłem nie po to, aby je znieść, ale wypełnić. Zapewniam was: Dopóki ziemia i niebo będą istnieć, nie zmieni się w Prawie ani jedna litera, ani jedna kreska, aż się wszystko spełni. Kto zniesie choćby jedno z najmniejszych przykazań i tak będzie nauczał ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. Kto je natomiast wypełni i nauczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim. Dlatego mówię wam: jeśli nie będziecie sprawiedliwsi niż nauczyciele Pisma i faryzeusze, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Słyszeliście, że kiedyś powiedziano: Nie popełnisz morderstwa, a kto by dopuścił się morderstwa, stanie przed sądem. A Ja wam mówię, że każdy, kto się gniewa na swego brata, będzie osądzony. A kto powie bratu: «Głupcze», stanie przed Wysoką Radą. A jeśli mu powie: «Durniu», skazany zostanie na ogień potępienia. Jeżeli więc przyniesiesz swoją ofiarę na ołtarz i przypomnisz sobie, że twój brat ma coś przeciwko tobie, zostaw przed ołtarzem ofiarę i najpierw idź pojednać się z bratem. Potem wróć i złóż ofiarę. Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, póki jeszcze jesteś z nim w drodze. Bo przeciwnik może cię wydać sędziemu, a sędzia strażnikowi, i zostaniesz zamknięty w więzieniu. Zapewniam cię: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie oddasz ostatniego grosza. Słyszeliście, że powiedziano: Nie dopuścisz się cudzołóstwa. A Ja wam mówię: Każdy, kto pożądliwie przygląda się kobiecie, już w swoim sercu popełnił cudzołóstwo. Jeśli twoje prawe oko prowadzi cię do upadku, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej jest dla ciebie, gdy stracisz część twego ciała, niż gdyby całe ciało miało być wyrzucone na potępienie. Jeśli twoja prawa ręka prowadzi cię do upadku, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej jest dla ciebie, gdy stracisz część twego ciała, niż gdyby całe ciało miało iść na potępienie. Powiedziano też: Kto oddala swoją żonę, niech jej wręczy dokument rozwodu. A Ja wam mówię: Każdy, kto porzuca swoją żonę poza przypadkiem nierządu naraża ją na cudzołóstwo, i każdy, kto ożeniłby się z rozwiedzioną, czyni z niej cudzołożnicę. Słyszeliście, że kiedyś powiedziano: Nie przysięgaj fałszywie, ale bądź wierny przysięgom złożonym Panu. A Ja wam mówię: Wcale nie przysięgajcie. Ani na niebo, ponieważ jest tronem Boga; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem Jego stóp; ani na Jerozolimę, gdyż jest miastem wielkiego Króla. Nie przysięgaj też na swoją głowę, bo nawet jednego włosa nie możesz uczynić białym lub czarnym. Niech wasza mowa będzie: tak – tak, nie – nie, a wszystko ponad to pochodzi od Złego«.”

Wybierzmy jednoznaczność

Słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii są wyraźnym napomnieniem: „Niech wasza mowa będzie: tak – tak, nie – nie, a wszystko ponad to pochodzi od Złego”. Warto dogłębnie przejąć się nimi, bo nawet jeśli nie popełniamy grzechów ciężkich, to sposób i częstotliwość popełniania grzechów lekkich nie powinny być poza naszą kontrolą. Oba rodzaje przewinień warto poddać osądowi sumienia oświeconego światłem wiary podczas codziennego rachunku sumienia. Oczywiście nie chodzi o to, aby naszym jedynym życiowym zadaniem było tropienie wszelkich niedoskonałości, a o to, abyśmy coraz głębiej byli napełnieni światłem Bożej łaski. To ona ukaże nam wszelkie czarne plamy na naszej duszy, które może wybielić jedynie Boże miłosierdzie. Odrzućmy więc najmniejsze przejawy dwuznaczności i wybierzmy jednoznaczność.

Jezu! Ty wiesz, że czasem chwieję się w wierze. Chwyć mnie wtedy mocno, abym nie zagubił siebie. Pragnę każdego dnia wybierać jednoznaczność i wytrwale podążać za Tobą.  

• W tym tygodniu Środą Popielcową rozpoczyna się Wielki Post – okres 40 dni przygotowania do największych świąt chrześcijańskich – Świąt Paschalnych. W tym dniu tradycyjnie posypanie głów popiołem na znak pokuty. Msze Święte w tym dniu o godzinie 10:00 i o godzinie 17:00. Przypominam, że w Środę Popielcową obowiązuje post ścisły.
• Zachęcam do udziału w nabożeństwach wielkopostnych. Droga Krzyżowa będzie odprawiana w naszym kościele w każdy piątek Wielkiego Postu o godzinie 16:30, wspólna dla wszystkich. Serdecznie zachęcam i zapraszam wszystkich, w tym dzieci pierwszokomunijne i młodzież przed bierzmowaniem obowiązkowo. Po Mszy Świętej spotkanie z kandydatami do bierzmowania.
• Gorzkie Żale w niedziele Wielkiego Postu o godzinie 8:45.
• Proszę, aby w następną niedzielę dzieci pierwszokomunijne przyniosły krzyżyki do poświęcenia, na godzinę 11:00.
• W poniedziałek i czwartek Msza Święta o godzinie 8:00.
• Osoby, które chciałyby korzystać z pomocy żywnościowej muszą zgłosić się do MOPS-u po skierowanie, do końca lutego.
• Dziś po Mszy Świętej będzie zbiórka ofiar do puszek na pomoc dla Ukrainy – jest to pilna odpowiedź na potrzeby mieszkańców pozbawionych źródeł prądu i ciepła.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: intencja własna;
  • wtorek: intencja własna;
  • środa: 10:00 + Józef (17 rocznica śmierci);
  • czwartek: intencja własna;
  • piątek: intencja własna;
  • sobota: + Roman Kaźmierczak (2 rocznica śmierci);
  • niedziela (22.02.26): 9:00 + Wojciech Madejski (3 rocznica śmierci); 11:00 + Alina Mrozowska i ++ z rodz. Witek i Mrozowskich; 17:00 + Ryszard Wierszewski.

Mt 5, 13-16

„Jezus powiedział do swoich uczniów: »Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól straci swoją właściwość, czym się ją posoli? Nie nadaje się do niczego, chyba tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem dla świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy po to, by ją schować pod garncem, lecz stawia się ją na świeczniku, żeby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak też niech świeci wasze światło dla ludzi, aby widzieli wasze dobre czyny i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie«.”

Boska siła w szczypcie soli

Jak ogromna siła tkwi w niepozornej szczypcie soli, która potrafi wywołać tak wielki skutek – zmienić smak każdej potrawy. Także i my możemy być taką Bożą szczyptą soli. Jezus powiedział wyraźnie: „Wy jesteście solą ziemi”. Kiedy uwierzymy, jak wielką moc przemieniającej miłości złożył Jezus w naszych sercach, przezwyciężymy lęk, który sprawia, że boimy się być w mniejszości. Nie obawiajmy się być szczyptą soli w rękach Jezusa. On potzrebuje naszego czasu, zaangażowania, talentów, cierpienia, myślenia, że sami nie damy rady. On widzi naszą bezradność i przyjmuje naszą szczyptę soli. Oddajmy Mu to, co mamy, a On zajmie się resztą.

Jezu! Zawstydza mnie Twoja dobroć i to, jak ogromnie wierzysz we mnie. Choć tak często drżę i czuję się tak mały, jak ziarenko soli, to jednak wierzę, że Twoja miłość mnie umocni.  

• W środę – 11 lutego, w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Marii Panny z Lourdes, wypada Światowy Dzień Chorych, ustanowiony przez Świętego Jana Pawła II. W tym dniu będzie udzielony Sakrament Chorych w czasie Mszy Świętej o godzinie 17:00. Do Sakramentu tego mogą przystąpić wszystkie osoby starsze, osoby, które noszą znamię poważnej i trwałej choroby oraz są w stanie łaski uświęcającej.
• Msze Święte w tym tygodniu: w poniedziałek Mszy Świętej nie będzie, we wtorek i czwartek o godzinie 8:00, w pozostałe dni o godzinie 17:00.
• W dniu 4 lutego bieżącego roku, w Konwikcie Kapłanów Warmińskich w Olsztynie, po ukończeniu 99 roku życia, w 76 roku kapłaństwa i 57 roku biskupstwa odszedł do wieczności Ksiądz Biskup Profesor Julian Wojtkowski, Biskup Pomocniczy Senior Archidiecezji Warmińskiej. Był najstarszym biskupem w historii polskiego Kościoła. Pochowany w konkatedrze Świętego Jakuba w Olsztynie. Wieczny odpoczynek racz zmarłemu dać, Panie.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: ;
  • wtorek: ++ z rodz. Czyczyn, Gosk, Pobudkowskich, Korab, Roman, Szczepańskich, Baranowskich;
  • środa: w intencji osób chorych;
  • czwartek: w intencji własnej;
  • piątek: w intencji własnej;
  • sobota: w intencji własnej;
  • niedziela (15.02.26): 9:00 + Stanisława Dąbrowska; 11:00 + Aleksandra (9 rocznica śmierci); 17:00 + Jadwiga, Zygmunt Jadczak.

Mt 5, 1-12a

„Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. Gdy usiadł, zbliżyli się do Niego uczniowie. Wtedy odezwał się i zaczął nauczać: »Szczęśliwi ubodzy w duchu, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie. Szczęśliwi, którzy cierpią udrękę, ponieważ będą pocieszeni. Szczęśliwi łagodni, ponieważ oni posiądą ziemię. Szczęśliwi, którzy są głodni i spragnieni sprawiedliwości, ponieważ oni będą nasyceni. Szczęśliwi miłosierni, ponieważ oni dostąpią miłosierdzia. Szczęśliwi, którzy mają czyste serce, ponieważ oni będą oglądać Boga. Szczęśliwi, którzy zabiegają o pokój, ponieważ oni zostaną nazwani synami Bożymi. Szczęśliwi, którzy są prześladowani za sprawiedliwość, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie. Jesteście szczęśliwi, gdy was znieważają, prześladują i oczerniają z mojego powodu. Cieszcie się i radujcie, bo wielka jest wasza zapłata w niebie«.”

Łagodność to wielka siła

Jezus wszedł na górę i zaczął nauczać. Wokół Niego było mnóstwo ludzi. I choć widzieli się nawzajem, to każdy z nich miał inny obraz. Z dołu było widać mało - tych, którzy znajdowali się najbliżej, i Jezusa na szczycie. Z góry było widać więcej, bo wszystkich można było ogarnąć spojrzeniem. Właśnie z takiej szerokiej perspektywy warto spojrzeć na słowa Chrystusa: „Szczęśliwi łagodni, ponieważ oni posiądą ziemię”. Kto jest łagodny, ten został wypełniony Duchem Świętym. To On przynosi dar panowania nie tylko na skrawku ziemi, na której żyjemy, ale przede wszystkim dar panowania nad sobą. Człowiek owładnięty Bożym Duchem potrafi z łagodnością mierzyć się z codziennymi wyzwaniami.

Jezu! Podziwiam siłę Twojej łagodności. W moim sercu rodzi się ogromne pragnienie bycia bliżej Ciebie. Niech Twój Duch owładnie mną, abym był szczęśliwy, idąc ścieżką łagodności.  

• Dziś I niedziela miesiąca.
• Jutro – 2 lutego – obchodzimy Święto Ofiarowania Pańskiego. W tym dniu czcimy Chrystusa Pana – Światłość Świata (symbolizują to świece) i Jego Matkę pod nazwą Matki Bożej Gromnicznej. Tradycyjnie w czasie Mszy Świętej będzie błogosławieństwo świec zwanych gromnicami, które przynosimy ze sobą. Można będzie też nabyć je przed Mszą Świętą w zakrystii. Msze Święte w tym dniu o godzinie 10:00 i o godzinie 17:00.
• Ofiary składane na tacę w tym dniu są przeznaczone na zakony klauzurowe w naszej Archidiecezji.
• W tym tygodniu wypada I czwartek, I piątek i I sobota lutego. W I czwartek wystawienie i adoracja Najświetszego Sakramentu od godz. 16:00 do 17:00. W piątek przed południem odwiedziny chorych z Komunią Świętą i Sakramentem Chorych.
• Wszystkim dzieciom, młodzieży i nauczycielom rozpoczynającym II semestr nauki, życzę Bożego błogosławieństwa oraz zapału i wytrwałości w nauce i nauczaniu.
• W związku z zakończeniem kolędy, która była czasem bardzo miłych i serdecznych spotkań w Waszych domach rodzinnych, pragnę wyrazić szczerą i głęboką wdzięczność wobec wszystkich, których odwiedziłem i których odwiedził Ksiądz Michał. Dziękuję za wszelkie dobro i życzliwość, które są owocem tych spotkań, za gościnną i rodzinną atmosferę. Dziękuję za wszystko, co zbliża i budzi dobre relacje. Bóg zapłać za wszystkie ofiary. Pragnę bardzo serdecznie przywitać wszystkie nowe rodziny przybyłe do parafii.
• We wtorek Msza Święta o godzinie 8:00.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: 10:00 ++ z rodz. Czyczyn, Gosk, Pobudkowskich, Korab, Roman, Szczepańskich, Baranowskich; 17:00 + Jan i Andrzej Gręda, Marianna i Franciszek Szczepkowscy;
  • wtorek: ;
  • środa: + Kazimierz Purzycki (1 rocznica śmierci);
  • czwartek: w intencji kapłanów i Apostolatu “Złota Róża”;
  • piątek: o Bożą opiekę oraz zdrowie duszy i ciała dla Julity, Zachariasza i Rafała;
  • sobota: + Ewa Malinowska (10 rocznica śmierci);
  • niedziela (08.02.26): 9:00 + Stanisława (16 rocznica śmierci) i Eugeniusz Giranowscy; 11:00 + Michał; 17:00 + Wioleta Duch (1 rocznica śmierci).

Mt 4, 12-23

„Gdy Jezus usłyszał o uwięzieniu Jana, odszedł do Galilei. Opuścił jednak Nazaret i zamieszkał w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziemi Zabulona i Neftalego. Tak spełniło się słowo przekazane przez proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, droga nadmorska, kraj za Jordanem, Galilea pogan, lud, który był pogrążony w ciemności, ujrzał wielkie światło, a tym, którzy przebywali w mrocznej krainie śmierci, zajaśniało światło. Odtąd Jezus zaczął nauczać: »Nawróćcie się, bo nadchodzi już królestwo niebieskie«. Gdy szedł brzegiem Jeziora Galilejskiego, zobaczył dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i jego brata, Andrzeja. Zarzucali sieci w jezioro, gdyż byli rybakami. Powiedział do nich: »Pójdźcie za Mną, a sprawię, że będziecie łowić ludzi«. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy szedł dalej, zobaczył dwóch innych braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i jego brata, Jana. Byli w łodzi ze swym ojcem Zebedeuszem i naprawiali sieci. Ich także powołał, a oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. Szedł przez całą Galileę i nauczał w synagogach. Głosił Ewangelię o królestwie i uzdrawiał ludzi ze wszystkich chorób i słabości.”

Pozwólmy Bogu złowić nasze serca

Jezus pozyskiwał nowych uczniów dlatego, że złowił ich serca miłością. Patrząc na Jego styl życia i sposób przekonywania, my również wiele się uczymy. Bóg niezmiennie nam przypomina, że najpotężniejszą mocą jest miłość. Ona nigdy nikogo nie przymusza. On zawsze daje propozycję i czeka. Jest gotowa iść w najdalsze zakamarki świata, aby prowadzić autentyczny dialog, którego owocem jest pogłębienie międzyludzkiej wspólnoty i pokojowe nakłanianie ludzi do wzajemnej troski o życie nas wszystkich i powierzony nam świat. Będzie to możliwe jedynie wtedy, kiedy pozwolimy Bogu, aby złowił nasze serca.

Jezu! Ty ciągle przechodzisz przez moje życie, a ja nie zawsze zauważam Twoją obecność. Bywa, że nie słyszę Twojego subtelnego głosu zaproszenia. Proszę, złów moje serce swoją miłością.  

• Następna, I niedziela miesiąca to niedziela adoracji Najświętszego Sakramentu i zmiana tajemnic różańcowych o godzinie 8:30.
• Msze Święte w tym tygodniu: w poniedziałek Mszy Świętej nie będzie, we wtorek, środę i czwartek o godzinie 8:00, w piątek i sobotę o godzinie 17:00.
• Porządek kolędy w tym tygodniu:
  • Ul. Akacjowa 10-26 (numery parzyste) i 23 – poniedziałek od godziny 10:00; ul. Sportowa 6-18 i Akacjowa 6A i 6B – poniedziałek od godziny 15:00; ul. Lipowa (domy jednorodzinne) – poniedziałek od godziny 15:00.
  • Ul. Klonowa – wtorek od godziny 10:00, ul. Lipowa 26, 28, 30 i Akacjowa 6 – wtorek od godziny 15:00; ul. Akacjowa 4, 4A, 4B i ul. Wilcza 10 i 10 A – wtorek od godziny 15:00.
  • Ul. Świerkowa – środa od godziny 10:00 i u pracujących od godziny 15:00; ul. Wilcza – środa od godziny 16:00; ul. Akacjowa 1-19 (numery nieparzyste) – środa od godziny 15:00.
• Intencje mszalne na bieżący tydzień:
  • poniedziałek: ;
  • wtorek: ;
  • środa: ;
  • czwartek: ;
  • piątek: + Kazimierz, Bożena Ogonowscy;
  • sobota: + Roman Koralewski;
  • niedziela (01.02.26): 9:00 + Anna, Bolesław, Krzysztof Modzelewscy, Jerzy Kalwejt, Henryk Hop; 11:00 + Jolanta Oprzędek (7 rocznica śmierci); 17:00 + Marlena Świdzińska-Hacia.